On sensitive issue of babar mosque

சாலையில் விபத்து நடந்து, வயதான பெரியவர் ஒருவர் படுகாயமடைந்து வலியால் துடித்துக்கொண்டு இருந்தாலும் அதை கண்டுக்கொள்ளாமல் தன் வேலையைப் பார்த்துக்கொண்டு செல்லும் சராசரி இந்திய குடிமகனாக நான் இருந்தாலும் சமுதாயத்தின் மீது உள்ள சிறு அக்கறையினால் நான் இந்தப்பதிவை எழுதுகிறேன். என்னுடைய கருத்தை நான் இங்கு பதிவு செய்வதற்கு முன் நான் ஒன்றை சொல்ல விரும்புகிறேன். "என் கருத்து தவறு என்று சொலதற்கு அனைவருக்கும் உரிமை உண்டு ஆனால் என் கருத்தை வெளிப்படுத்தக்கூடாது என்று சொல்வதற்கு யாருக்கும் உரிமை இல்லை." தேர்தல் முடிந்தது. மத்தியில் புதிய ஆட்சி அமைய உள்ளது. இந்திய வரலாற்றில் முதன் முறையாக இளைஞர்கள் காதலர்தினத்திற்கு காட்டும் ஆர்வத்தை விட தேர்தல் தினத்திற்கு அதிக ஆர்வம் காட்டியுள்ளனர் ஆம், இளைஞர்கள் முதன்முறையாக சந்தோஷமாக வாக்களித்து மை வைக்கப்பட்ட தங்களது ஆள் காட்டி விரலை புகைப்படம் எடுத்து அதை facebook போன்ற சமூக வலைதளத்தில் பகிர்ந்து பிற மக்களுக்கும் வாக்களிக்கும் ஆர்வத்தைத் தூண்டினர். அதைப்போல் வாக்கு எண்ணிக்கை நடைபெறும் போது கூட தொலைக்காட்சி வாயிலும் வலைதளங்கள் வாயிலும் வாக்கு எண்ணிக்கையின் நிலவரத்தை கூர்ந்து கவனித்துக்கொண்டு இருந்தனர். BJP அணியின் தேர்தல் வெற்றியை தன்னுடைய வெற்றியை போல் இளைஞர்கள் கொண்டாடி வந்தனர். இவை அத்தனைக்கும் காரணம் மோடி என்ற தனி நபர் தான். ஆம், மோடி அவர்கள் பிரதமர் ஆனால் இந்தியாவிற்கு ஒரு விடிவு காலம் பிறக்கும் என்று அவர்கள் நம்பினர் . நாடே மோடியின் வெற்றியை கொண்டாடிக்கொண்டிருக்கும் வேளையில் ஒரு மதத்தினை சேர்ந்த மக்கள் மட்டும் மோடியின் வெற்றியை விரும்பில்லை. மோடி பிரதமர் ஆனால் முதல் வேலையாக பாபர் மசூதி இருந்த இடத்தில் இராமர் கோயில் கட்டுவார் என்பது இஸ்லாமிய சகோதரர்களின் கருத்து. அவர்களின் இந்த கருத்தைக் கேட்டவுடன் சிறிது வருத்ததுடன் பாபர் மசூதியின் பிரச்சனை தான் என்ன என்று தெரிந்து கொள்ள நினைத்தேன். இந்த பிரச்னை பற்றி முழுதாக தெரிந்துக்கொள்ளவேண்டுமானால் பல ஆயிரம் ஆண்டுகள் நாம் பின்னோக்கிச் செல்ல வேண்டும். ஆம், இந்த கதை துவங்கியது ராம அவதாரம் நடந்த காலம். ஆனால் இந்துக்களுக்கும் இஸ்லாமியர்களுக்கும் பிரச்னை துவங்கியது பதினாறாம் நூற்றாண்டில் தான். சுமார் ஐநூறு வருடங்களுக்கு முன்னால் நடந்த இந்த பிரச்சனையை கண்ணால் கண்டவர்கள் எவரும் இப்பொழுது உயிருடன் இல்லை என்ற காரணத்தால் எனது விசாரணையை நம்பகத்தன்மையுடைய வலைத்தளமான wikipedia வில் இருந்து துவங்கினேன். அயோத்தி , ராமர் பிறந்த இடமாக ஹிந்துக்களால் நம்பப்படுகிறது. மறுபடியும் சொல்கிறேன், ராமர் பிறந்ததை கண்ணால் கண்டவர்கள் எவரும் உயிரோடு இல்லை. அயோத்தியில் ராமர் பிறந்ததாக ஹிந்துக்கள் நம்புகிறார்கள். அதனால் அயோத்தி புனிதமான இடமாக கருதப்படுகிறது. ராமர் பிறந்த இடம் என்பதால், அவ்விடத்தில் ராமர் கோயில் கட்டப்பட்டது. 1525 ஆம் ஆண்டு முகலாய அரசர் பாபர் இந்தியாவிற்கு படை எடுத்தபொழுது தான் இந்த பிரச்னை விதைக்கப்பட்டது. 1528 ஆம் ஆண்டு அயோத்தியை கைப்பற்றிய பாபரின் தளபதி அங்கு இருந்த ராமர் கோவிலை இடித்துத்தள்ளிவிட்டு ஒரு மசூதியை கட்டினார். அந்த மசூதிக்கு தனது மன்னரின் பெயரை சூட்டியுள்ளார்.ராமர் கோவிலை இடித்துத்தான் பாபர் மசூதி கட்டப்பட்டது என்பதற்கு போதுமான ஆதாரங்கள் இருப்பதாக wikipidia கூறுகிறது. முகலாயர்களின் ஆட்சியில் இதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவிக்கமுடியாத ஹிந்துக்கள், ஆங்கிலேயர்களின் ஆட்சியில் தங்களது எதிர்ப்பைத் தெரிவித்துள்ளனர். ஹிந்துகளின் நம்பிக்கயினையும் வரலாற்றையும் நன்கு அறிந்த ஆங்கிலேயர்கள் பாபர் மசூதியின் வெளிப்புறத்தில் ஹிந்துக்கள் ராமரை வழிபடலாம் என்று அனுமதி வழங்கியது. இந்த நேரத்தில் தான் பிரச்சனை சூடு பிடிக்கத்துவங்கியது. கடவுளுக்கு உருவம் இல்லை என்று நம்பும் இஸ்லாமியர்களுக்கு இந்துக்கள் தங்கள் மசூதியின் அருகில் சிலைககளை வைத்து பிராத்தனை செய்வது பிடிக்கவில்லை. இஸ்லாமியர்கள், ராமர் கோவில் அமைந்திருந்த அந்த இடம் தங்கள் மசூதிக்கு சொந்தமான இடம் என்று சொந்தம் கொண்டாடத் துவங்கினர். இதனால் இந்துகளுக்கு கோபம் வந்தது. பல வருடங்களாக நடந்துக்கொண்டிருந்த இந்தப் பிரச்னை 1992 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் ஆறாம் நாள் முற்றிப்போய் இந்துக்களால் பாபர் மசூதி தகர்க்கப்பட்டு தரைமட்டம் ஆக்கப்பட்டதாக கூறப்படுகிறது. இந்தப் பதிவின் மூலம் இந்துக்கள் பாபர் மசூதியை தகர்த்தது சரி என்று நான் கூற மாட்டேன். தவறு என்பது எந்த மதத்தினர் செய்தாலும் தவறே. 2001 ஆம் ஆண்டு குஜாரத்தில் நடந்த கலவரத்திற்கு இந்த பாபர் மசூதி பிரச்னை தான் காரணம் என்று இஸ்லாமிய நண்பர்கள் நம்புகிறார்கள். சுமார் ஐந்நூறு வருடங்களுக்கு முன்னால் எவனோ ஒருவன் துவங்கி வைத்த பிரச்சனைகாக நாம் எதற்கு சண்டை போடவேண்டும் என்பது தான் என் கேள்வி. இந்த பிரச்சனையை தீர்க்க வேண்டிய காலம் வந்திட்டது. பிரச்சனைக்கு முற்றுப்புள்ளி வைகாவிடில், இன்னும் ஐந்நூறு வருடம் ஆனாலும் கூட நம்முடைய ஏழாம் தலைமுறையினர் என்ன பிரச்னை என்று கூட தெரியாமல் சண்டை போட்டுக்கொண்டிருப்பார்கள். உண்மையை சொல்லப்போனால் பாபர் மசூதியை பற்றி வீட்டுத்தின்னையில் அமர்ந்து கருத்து பேசிக்கொண்டு இருக்கும் பலருக்கு இதன் பின்னால் இருக்கும் உண்மை கதை தெரியவில்லை. நம்முடைய அடுத்தத் தலைமுறையினரை காக்க, இஸ்லாமியர்களும் இந்துக்களும் நண்பர்களாக தொடர, இந்தியாவில் அமைதி நிகழ, இந்த பிரச்சனையை முடிவுக்குக் கொண்டுவர வேண்டும். மனிதன் கூடி வாழ துவங்கிய காலத்தில், தலைவன் ஒருவனை தேர்ந்தெடுத்து அவன் கையில் செங்கோலை கொடுத்தனர். பின்பு நாட்கள் ஆக ஆக செங்கோலை கையில் வைத்திருப்பவன் அரசன் எனப்பட்டான். செங்கோலின் நிலை இவ்வாறு மாறவே, மன்னன் ஆட்சியை நீக்கிவிட்டு மக்கள் ஆட்சியை கொண்டுவந்தனர்.அதாவது, செங்கோல் ஆனது மனிதர்களை காக்க மனிதர்களால் அவர்களது தலைவனிடம் கொடுக்கப்பட்டது. அந்த செங்கோல் தீயவர்களின் கையில் சிக்கி நாட்டு மக்களுக்கு எதிராக திரும்பியதால், மக்கள் செங்கோலை தூக்கி எறிந்துவிட்டு மக்கள் ஆட்சியை கொண்டுவந்தனர். மதமும் அப்படி தான். மனிதர்களை காக்க, மனிதர்களை நெறிப்படுத்த மக்களால் உருவாக்கப்பட்டது தான் மதம். மதத்தின் நிலை மாறி, என்று மனிதர்களின் அழிவுக்கு காரணமாகிறதோ அன்று மதத்தினை தூக்கியெறிய நாம் தயாராக இருக்கவேண்டும். நன்றாக சிந்தித்துப்பாருங்கள், அல்லாவையோ, இராமரையோ இல்லை யேசுவையோ நேரில் கண்டவர்கள் இலர். கடவுளை காணமுடியாது என்று சொல்லும் இஸ்லாமிய சகோதரர்களே, கடவுளின் தூதர் என்று உங்களால் நம்பப்படும் நபிகளை கூட நேரில் கண்டவர்கள் இல்லை. கடவுள் இல்லை என்பது என்னுடைய கருத்தன்று. ஆனால் இவர் தான் கடவுள் என்று சொல்லுவதற்கு போதுமான ஆதாரங்கள் நம்மிடம் இல்லை. மதம் என்பது, மக்களால் மக்களுக்காக உருவாக்கப்பட்டது என்று நம்புங்கள். எல்லா மதமும் மற்ற மனிதர்களை நேசிக்கத்தான் சொல்கிறது. மதத்தினை மறப்போம், பிற மதத்தினர் மீது அன்பு காட்டுவோம். கடவுள் சுயநலம் இல்லாதவர், அதனால் மனிதர்கள் அவரை தினமும் தொழவேண்டும் என்று அவர் எதிர்பார்க்க மாட்டார்.கடவுளை தொழ மறந்து பிற மனிதர்கள் மீது அன்பு காட்டினால், கடவுள் நிச்சயமாக நம்மை தண்டிக்க மாட்டார். இந்த பாபர் மசூதி கதைக்கு என்னதான் முடிவு? இத்தனை நாட்கள் நடந்தது நடந்தவாறே இருக்கட்டும். பிரச்சனைக்குரிய இந்த இடத்தில் இப்பொழுது ராமர் கோவிலும் கட்டவேண்டாம், பாபர் மசூதியும் கட்ட வேண்டாம். அநாதை இல்லமோ முதியோர் இல்லமோ கட்டி அடைக்கலம் இல்லாதவர்களை அரவணைப்போம். இதை விட கடவுளுக்கு செய்யும் பணிவிடை வேறு எதுவும் இருக்க முடியாது.இப்பொழுது நாம் செய்யவேண்டியது ஒன்று தான். நமது குரலை உயர்த்தி ராமர் கோவிலும் வேண்டாம் பாபர் மசூதியும் வேண்டாம் என்று நமது அரசுக்குத் தெரியப்படுத்த வேண்டும். இதை நான் மட்டும் நினைத்தால் முடியாது. ஒவ்வொரு இந்திய குடிமகனும் சிந்திக்க வேண்டிய ஒரு விஷயம். நமது நாடு மதசார்பற்ற நாடு. அதனால் மதத்தின் பெயரினால் எற்பட்டுக்கிடக்கும் பிரிவினையை அடியோடு ஒழிக்கவேண்டியது நமது கடமை ஆகும். நீ யாரென்று உங்களிடம் யாரேனும் கேட்டால் இந்து என்றோ கிறிஸ்தவன் என்றோ இஸ்லாமியன் என்றோ சொல்லாதீர்கள், இந்தியன் என்று பெருமையுடன் சொல்லுங்கள். இந்தியா ஒரு மதச்சார்பற்ற நாடு என்பது மதிப்பெண்கள் வாங்க மாணவர்கள் படிக்கும் ஒரு ஏட்டுச் சுரைக்காயாக மட்டும் இருந்துவிடக் கூடாது. உதவுங்கள். ஒரு மாற்றத்திற்காக கரம் சேர்ப்போம்!